وقتی فاروا با خواهر تُرنی نامزد میکند، برنامههای عجیبوغریب او برای ازدواج باعث دردسر بزرگی میشود. در همین حین، مأموران پلیس بزرگراه ورمونت درگیر تحقیق درباره یک شبکه جدید مواد مخدر میشوند و باید همزمان با ماجراهای خانوادگی و پرونده جنایی خود کنار بیایند.
جزئیات و تماشا ←

این فیلم رو کسایی میتونن درک کنن یا براشون لمس شدنی باشه که شخصیتشون نزدیک یا مثل خود تراویس باشه به شخصه خودم بار اولی که فیلم رو دیدم سنی نداشتم و بچه بودم و فقط با سکانس های که راجب اسلحه ومشخصاتش صحبت میشد حال کردم ولی الان که 26 سالمه بعد از چند بار تماشای این فیلم با موسیقی متن زیباش بهتر و دقیق تر متوجه شدم که اگه بهترین نباشه قطعا جز بهترین هاس
خب حالا که چند تا نقد در مورد این فیلم خوندم میخوام نظرمو دقیق تر بگم این فیلم از نظر تاریخی فیلمبرداری و تاثیری که روی آثار بعدی خودش داشته و بازیگری رابرت دنیرو یک شاهکار حساب میشه ولی اصلا قرار نیست شمارو سرگرم کنه یا پیام خاصی بهتون بده اگر شیفته هنر سینما هستین یا دانشجوی این رشته این دیدن این فیلم هم لذت بخشه هم یک تکلیف ولی خب به عنوان مخاطب عام میتونه فقط باعث بشه شما یکی از آثار برتر سینما که خیلی از اولین هارو ارائه داده رو دیده باشین همین و بس!
دارم لیست ۲۵۰ فیلم برتر رو نگاه میکنم و این فیلم رو هم دیدم چند جا رو زدم جلو در حد شاید یکی دو دقیقه ولی باقی فیلم رو با دقت نگاه کردم ولی هنوز نفهمیدم چطور یک شاهکار تلقی میشه شاید دوستانی که انقدر ازین فیلم دفاع کردن بتونن بهم چند تا نکته بگن تا بهتر بفهمم این فیلم رو! مشخصا در مورد تنهایی یک آدم منزوی بود که تقریبا کسی آدم حسابش نمیکرد و در انتها نه تنها جامعه بلکه دختری که در ابندا طردش کرده بود هم دوباره یه نمیچه نگاهی بهش کرد و حتی قهرمان طلقی شد. خب که چی؟! ولی در واقعیت این فیلم هیچ پیام خاصی در انتهای داستان خودش برای من نداشت! دارم میرم نقد هاش رو بخونم شاید چیزی دستگیرم شد ولی تا الآن که چند دقیقه بیشتر از دیدن فیلم نگذشته با کسایی که گفتن جذاب نبود بیشتر موافقم تا کسایی که شاهکار با چند تا الف اضافی کامنت کردن.
محو این شاهکار شدم
تاکسی درایور راجب فردی منزوی، که از جامعه اطرافش، از فساد و ناعدالتی ناراضیه فیلم اینجوری شروع میشه: به بارون نیاز داریم تا نجاسات از خیابون پاک بشه! و در نهایت خودش اون بارون میشه: عدالت فردی نماد سازی های شاهکار اگه دقت کنید ترویس تو همه فریما تنهاست، ولی خودش تو فریم بقیه هست چه مفهومی رو میرسونه؟ تنهایی و انزوا ارتباط نگرفتن با جهان اطراف و درک نشدن