نوآ ولفسون، مردی که سالها پیش جامعه یهودیان ارتدوکس و خانوادهاش را در آنتورپ ترک کرده و به لندن رفته است، پس از مرگ ناگهانی برادر کوچکترش به زادگاه خود بازمیگردد و درمییابد که خانوادهاش با بدهیهای سنگین، معاملات غیرقانونی و تهدیدهای خطرناکی روبهرو شدهاند؛…
جزئیات و تماشا ←

من خیلی دوسش داشتم. چه قدر زود ممکنه روزای خوبمون رو یادمون بره
وای خیلی خوشم اومد راستش رو بخواید میتونست راهشون از هم جدا شه ولی باز به هم رسیدن یه پل محکم بینشون بود که اونم سوجون پسرشون بود. یه جاهاییش واقعا من گریه کردم؛ همون قسمتی که بر میگرده پیش مادرش که میدونه ده سال دیگه ندارش؛ قدرشو بیشتر میدونه اذیتش نمیکنه کمکش میکنه و نگاهش میکنه. آخ قلبم گرفت. اگه از سریال کره ای دوباره ۱۸ سالگی خوشتون اومده پیشنهاد میکنم اینم ببینید. توی همین سبکه و یکی از فیلم های دیگه ای که من دوستش داشتم واقعا.
چرت
قشنگ و آموزنده بود