شرکت JHC Motors ماشینهای رباتیک کوچک هوشمند به نام واچ کارز تولید میکند. با گسترش آنها در سراسر جهان، جینو و واچ کار او بلوویل برای رویارویی با قهرمان کای به نبردها میپیوندند، در حالی که سایههای سیاه خطری برای همه واچ کارها ایجاد میکنند.
جزئیات و تماشا ←

من همون موقع که سریال اومده بود تصمیم گرفتم ببینمش و بعد از چند قسمت بیخیالش شدم. شایدم شوخی های زبانی و ساختار شکنش نسبت به هالیوود و جامعه آمریکا برام نامفهوم بود و شایدم شدیدا برام داستانش- به عنوان یک نوجوان در اون زمان- افسرده کننده بود. چند وقت پیش دوباره رفتم سراغش و این بار شدیدا عاشقش شدم. سریال به شکلی زیرکانه، عمیق و بسیار عالی وضعیت انسانی و شخصیت های درگیر با افسردگی و سایر مشکلات روانی رو نشون میده. از نظر داستانی و خلاقیت های نمایشی کمنظیره و پر از شوخی های عالیه. به نظرم چیزی که شاید باعث بشه خیلیها سریال رو نبینن شروعشه که چند قسمت اول شاید کمی کند و حوصله سر بر باشه و به شدت افسرده کننده است. که واقعن هست. شاید عجیب باشه اما به نظرم اگر درگیر با مشکلات روانی هستید- مثل خودم- کی نیست تو این وضع ایران البته =))) سریال رو ببینید. با اینکه بسیار تلخه ولی به شدت جذاب و قابل تامله. کاری که شاید سریال سیزده دلیل برای… با ادعای فراوان سعی داره انجام بده، بوجک به بهترین شکل انجامش میده. البته این فقط بخشی از خوبی های سریاله. سریال توی شخصیت پردازی و ایده های نمایشی خیلی خوب عمل کرده و صداپیشهها و جنس شوخی های بکرش برای من بسیار لذتبخش بود. عمیقن از دیدنش لذت بردم و خوشحالم توی دورانی زندگی میکنم که چنین چیزهایی تولید میشن.
یکی از عمیق ترین و اموزنده ترین انیمیشن ها حتما تماشا کنین
چقدر توی منتقل کردن احساس قویه چقدر خفنه چقدر خوبه
من خیلی سخت گیرم اما تنها سریالیه که دوست دارم دوباره از اول بدون از دست دادن حتی یک فرم دوباره ببینمش اما از طرفی هم میترسم از این بیشتر بفهمم این سریال شاهکار رو! سریال یک نمای کامل از دنیای واقعی هست این حقیقت که هیچ رستگاری یا هیچ تراژدی کاملی وجود ندارد و باید زندگی رو پذیرفت و ادامه داد. از این بالاتر هر کسی زخم های رو حمل میکنه که روش تأثیر گذاشته اما این مجوز زخم زدن به دیگران نیست همه مسئول کار خودشون اند. از شخصیت پردازی و کارکتر ها هم نگم که عالیه آدم اولش میگه یعنی چی این همه حیوان قاطی هم دیگه اند؟! اما بعداً میفهمی مقصود نویسنده رو....
این سریال بهترین سریالیه که توی زندگیم دیدم. فکر کنم بالای ۶-۷ بار از اول تا اخر دیدمش. به شدت تکون دهنده و داغون کنندهست، ولی از پس همه اون افتادن ها یه برخاستنی هم وجود داره. طنزش بینظیره، و از لحاظ دراما به شدت گیرا و قابل تعمله. عاشقشم. تموم.