«نایا»، مادری فداکار، تمام زندگیاش را وقف پسرش «آکسا» کرده و آرزو دارد آیندهای بهتر از آنچه خودش تجربه کرده برای او بسازد. وقتی شرایط زندگی و مشکلات خانواده مانع این هدف میشوند، نایا مجبور میشود برای حفظ آینده و خوشبختی پسرش تصمیمهای دشواری بگیرد.
جزئیات و تماشا ←

بشدت عالی و پر ستاره بازی بینظیر برد پیت و کاپریو تحسین برانگیز بود
این فیلم نیاز به سلیقه خاصی داره و ریتم یک نواختی داشت و خوب تونست زندگی یک بازیگر در هالیود رو به خوبی نمایان کنه از حرس خودن سر اینکه دیالوگ ها رو فراموش میکنه تا کار بیزینسی بک بازیگر خیلی خوب بود
این فیلم الهام گرفته شده از اتفاق ناگواریه که برای خانواده پولانسکی افتاد چنتا هیپی نئشه تخت تأثیر مخدر شارون تیت همسر باردار رومان پولانسکی سلاخی کردند اما تارانتینو در یک جهان انتزاعی این حادثه رو اونطور که دوست داشت اتفاق بیافته نشون میده همانطور که در فیلم دیگه اش هیتلر در سینما کشته میشه
فیلم و سینما یه دسته از صنعت عظیم سرگرمی حساب میشه و وظیفه یک فیلم خوب اینه که مخاطب رو سرگرم بکنه. این فیلم به بهترین شکل ممکن وظیفهاش رو انجام میده. حالا اینکه یسری میان از پوچ بودن و بدرنخور بودن فیلم صحبت میکنن، این در واقع نشون دهنده فقر فرهنگی بعضی دوستانه. اگه حداقل ۲ تا فیلم از تارانتینو دیده باشی خودت ریتم فیلما و اینکه برای هر سلیقه ای مناسب نیست رو میقهمی. حالا اینکه میای مینویسی وقتتون رو تلف نکنید ینی تو داری تو فیلم دنبال کلاس درسی میگردی نه سرگرمی.
دوستان نظرشون رو گفتهن. متهم کردن به «فقر فرهنگی» خودش بارزترین مصداق فقر فرهنگیه.
سعی کنید در زندگی تون حتما یک فیلم از تارانتینو رو به هر مشقت و سختی هست ببینید تا دیگه وقت تون رو برای دیدن بقیه فیلم هاش تلف نکنید! همه شون یک محتوا و ریتم دارن و در یک کلام پوچ و مزخرفن