پس از مرگ ناگهانی پدرش، کری وایت، نوجوانی منزوی که تحت سلطه مادری سختگیر و افراطی بزرگ شده، وارد دبیرستانی دولتی میشود. اما خیلی زود قربانی یک رسوایی ناشی از زورگویی و تحقیر در فضای مجازی میشود. در همین حال، قدرتی مرموز در وجود کری…
جزئیات و تماشا ←

دوس داشتم سریال رو و منتظر فصل دومش میمونم.
سفینه ای که برای حمل و انتقال موجودات خطرناک فضاییه زیادی بی امکانات و هردمبیل نبود؟ اصن حرفه ای نبودن، میخواستن همکارشونو جراحی کنن حتی یه ماسک نزدن که آلوده نشن، خیلی مسخره بود
ببین تنها اون سفینه هه هردنبیل نبود، بلکه اون جزیزه تحقیقاتی هم خیلی بی در و پیکر بود، مثلا دریچه های هوا چرا باید انقدر بزرگ باشن و بدون حفاظت بشه توشون رخنه کرد؟ یا اینکه چرا شیشه های مثلا نشکنشون انقدر راحت خورد میشدن؟ کلا داستان و دیالوگا جالب بود ولی یچیزایی خیلی ضایع بود، مخصوصا امنیت سفینه و ساختمونا
تنها هیجان و کنجکاوی من اون تک چشمه بود خیلی دلم میخواد بدونم هدفش چیه چرا به آدما کمک میکنه و تا کجا و چه کارهایی ازش برمیاد
من که خیلی دوس داشتم
من از این سریال خوشم اومد اگر ژانر علمی تخیلی مورد علاقتون باشه، احتمال قوی لذت میبرید. ژانر علمی تخیلی، بنظرم فیلم و سریالها سه دسته میشن یک دسته کاملا تخیلی هستن که تکلیفشون مشخصه. یک دسته هم کاملا علمی هستن مثل میان ستاره ای یک دسته هم ترکیبی از علم و تخیل هستن که معمولا تصویری از آینده رو نشون میدن. پس اینارو با هم قاطی نکنیم و در تخیلی، دنبال فکت علمی نگردیم، یا اگر داره آینده ای رو به تصویر میکشه، اول تحقیق کنیم ببینیم چقدرش محتمله و چقدرش مبحمه یا تخیله ولی من از این سریال لذت بردم
اینترستلار هم علمی تخیلیه. ژانر علمی صرف فقط مستنده یا بیوگرافی مثل اوپنهایمر.